O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
next
prev

Πώς μπορεί κανείς να περπατά αργά κι όμως να προχωρά τόσο γρήγορα;

Στις 24 Οκτωβρίου, είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου Αθηνών την παράσταση «Μόμο» του Γερμανού συγγραφέα Μιχαέλ Έντε.

DSC00658a.JPGDSC00660a.JPGDSC006520aDSC00655a.JPGDSC00661a.JPG

Το βιβλίο-ορόσημο του Έντε, πρωτοκυκλοφόρησε στη Γερμανία το 1973, μεταφράστηκε σε περισσότερες από 40 γλώσσες και χαρακτηρίστηκε από κριτικούς αλλά και φιλοσόφους ως «ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του 20ού αιώνα». 

Πρόκειται για ένα αλληγορικό παραμύθι για τον χρόνο που μετριέται με τους χτύπους της καρδιάς μας. Υμνεί τη δύναμη της αγάπης και της επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους. Ένας ύμνος στην αλήθεια, την αγάπη και τη φιλία που ζωντανεύει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Η μουσικοθεατρική παράστασηγεμάτη χιούμορ, χορό και σασπένς, σε σκηνοθεσία και μουσική Ελένης Ευθυμίου  και διασκευή Σοφίας Ευτυχιάδου, ανεβαίνει από έναν έξοχο θίασο ηθοποιών.

MOMOMOMO3MOMO4

Η υπόθεση του έργου:

Η Μόμο, ένα ορφανό κορίτσι, εμφανίζεται ξαφνικά σε ένα ερειπωμένο θέατρο κάπου στα προάστια της πόλης. Εκεί, δίπλα σε ένα αρχαίο ερειπωμένο θέατρο, θα στήσει μόνη της το σπιτικό της. Οι κάτοικοι την βοηθούν... Όμως από ότι φαίνεται τελικά οι κάτοικοι χρειάζονται πιο πολύ την Μόμο από όσο τους χρειάζεται εκείνη. Και αυτό διότι η Μόμο, παρόλο που είναι ένα μικρό, απλό, αμόρφωτο κοριτσάκι, έχει ένα μοναδικό χάρισμα: να ακούει τους άλλους. Η ζωή κυλάει ήρεμα μέχρι που κάτι αρχίζει να αλλάζει στην πόλη. Οι άνθρωποι αρχίζουν να γίνονται ολοένα και πιο βιαστικοί, και η πόλη χάνει σιγά σιγά τον ανθρώπινο χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε ένα ψυχρό τερατούργημα. Υπεύθυνη για την κατάσταση αυτή είναι μία συμμορία γκρίζων κυρίων. Τα άχρωμα και ανέκφραστα αυτά όντα έχουν πείσει τους ανθρώπους ότι πρέπει να εξοικονομούν τον χρόνο τους και να μην χασομερούν. Αυτό το καταφέρνουν δελεάζοντας τον κάθε άνθρωπο χρησιμοποιώντας τα κρυφά του όνειρα ή εκμεταλλευόμενοι κάποια αδυναμία του χαρακτήρα του. Έτσι όμως οι άνθρωποι στην ουσία χάνουν το νόημα της ζωής. Τι έχουν όμως να κερδίσουν από την κατάσταση αυτή οι γκρίζοι κύριοι; Τα παιδιά και η Μόμο ειδικότερα, με τον αυθορμητισμό και την φαντασία τους, είναι το φυσικό αντίδοτο των γκρίζων κυρίων. Η Μόμο μαζί με τους δύο φίλους της, τον Τζίτζη τον ξεναγό και τον Μπέπο τον οδοκαθαριστή, και με την βοήθεια των παιδιών είναι οι μόνοι που θα αντιληφθούν τον κίνδυνο και θα προσπαθήσουν να βρούν μία λύση. Υπάρχει όμως λύση ή είναι πολύ αργά; Στην πιο γκρίζα ώρα της απελπισίας όμως θα βρεθεί ένας πανίσχυρος σύμμαχος για την Μόμο και τους φίλους της... ο Μαστρο-Ώρας και η Κασσιόπεια, η χελώνα.....-καταπληκτικός ο συμβολισμός-το πιο βραδυκίνητο ζώο μάχεται τον γρήγορο τρόπο ζωής, τους γκρίζους κυρίους.

«Η Μόμο» είναι ένα έργο που καλλιεργεί στα παιδιά την ευαισθησία, την ικανότητα να βλέπουν την πραγματικότητα στην οποία ζουν με άλλη ματιά, κριτική.  Ταυτιζόμενα με την κεντρική ηρωίδα του έργου, τη Μόμο, νιώθουν την αξία της αγάπης, της φιλίας και της ανιδιοτέλειας, Συνειδητοποιούν την παγίδα στην οποία έχει εγκλωβιστεί ο σύγχρονος άνθρωπος, την παγίδα της υπερκατανάλωσης και της θεοποίησης των υλικών αγαθών. Αντιλαμβάνονται την αξία της ανθρώπινης επικοινωνίας, όχι μέσω κοινωνικών δικτύων και κινητών, αλλά της άμεσης επικοινωνίας και της καλής ακρόασης του συνομιλητή, της ικανότητας να ακούμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες του άλλου και όχι απλά τη φωνή του. Ο χρόνος αποκτά νόημα και αξία όταν ακούς την καρδιά σου και κάνεις πράγματα που αγαπάς.

«Η Μόμο» καυτηριάζει ένα από τα αρνητικότερα χαρακτηριστικά της σύγχρονης εποχής, την βιασύνη του ανθρώπου και την έλλειψη χρόνου που έχει ή νομίζει ότι έχει. Οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής, το άγχος και η αόριστη βιασύνη τον κάνουν να παραμελεί τα πιο σημαντικά και τα πιο ευχάριστα πράγματα που υπάρχουν στην ζωή.

Αν νομίζετε ότι η θεατρική παράσταση είναι κυρίως για παιδιά κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Η Μόμο είναι μια παράσταση προορισμένη και για μεγάλους γιατί οι ενήλικες τείνουν να ξεχνούν μερικά πολύ σημαντικά πράγματα που τα παιδιά τα γνωρίζουν - ασυνείδητα φυσικά - πάρα πολύ καλά.Το συγκεκριμένο έργο απευθύνεται σε όλους μας και όχι μόνο σε παιδιά. Άλλωστε αυτό είναι το κύριο χαρακτηριστικό ενός καλού έργου: το απολαμβάνουν όλοι. Λειτουργεί παιδευτικά γιατί καλλιεργεί τρόπους συμπεριφοράς και αξίες, αναπτύσσει την καλαισθησία και τη δημιουργικότητα. Το ψυχοσυναισθηματικό όφελος των μαθητών μας πολύ μεγάλο.

Είναι ένα έργο που θα το αξιοποιήσουμε εκπαιδευτικά συνδέοντάς το με το πρόγραμμα σχολικών δραστηριοτήτων: «Συνάνθρωπος: ένα + στη λέξη "ΑΝΘΡΩΠΟΣ", +ΥΠΑΡΧΩ,+ΕΡΓΑΖΟΜΑΙ, +ΕΙΣΦΕΡΩ» αλλά και με ένα βασικό τομέα  του αναλυτικού μας προγράμματος (ΠΑΠΕΑ), αυτόν της Συναισθηματικής Οργάνωσης.

 Διασκεδάζοντας, καθισμένοι αναπαυτικά στο κάθισμά μας συνειδητοποιήσαμε ότι η ουσία της ζωής και η ευτυχία βρίσκεται μακριά από τις βιτρίνες της κοινωνίας, μακριά από την τυπολατρεία και την επίδειξη, μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μας.

Ευχαριστούμε από καρδιάς τον κ. Λιβαθινό, την κα Σοφία Βγενοπούλου, την κα Δήμα και όλους όσους συνέβαλαν  στο να παρακολουθήσουμε αυτή την παράσταση. Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως όλο το επιτελείο των εξαιρετικών ηθοποιών.

Την επόμενη μέρα ζωγραφίσαμε θα γράψαμε εμπνεόμενοι από το έργο.

 

 

DSC00667aDSC00670aDSC00671aDSC00672aDSC00673aDSC00674a

Δευτέρα 23 Οκτωβρίου 2017: Στο εργαστήρι κεραμικής της κας Βούλας Καρνάκη βάφουμε τα καραβάκια που είχαμε φτιάξει την προηγούμενη φορά.

DSC00634aDSC00635aDSC00637aDSC00638aDSC00642a

Τα αφήσαμε για να ψηθούν στο μικρό καμίνι και θα τα πάρουμε την επόμενη φορά.

DSC00648aDSC00632aDSC00633a

 

Περιμένουμε με ανυπομονησία την επόμενη επίσκεψη στο εργαστήρι κεραμικής, σε 15 μέρες, για να πάρουμε ο καθένας το καραβάκι του.

 

Πριν μερικές μέρες μας επισκέφθηκε στο σχολείο η γλύπτρια, κα Βούλα Καρνάκη και μας πρότεινε να συνεχίσουμε τη συνεργασία που είχαμε μαζί της πριν μερικά χρόνια. Το 2012-14 πηγαίναμε σε χώρο που μας διέθετε ο Δήμος Περάματος. Αυτή τη φορά μας πρότεινε  το προσωπικό της εργαστήρι, στην οδό Αγίου Νικολάου 27, τελείως δωρεάν  για τους μαθητές μας, δύο φορές το μήνα (μία φορά το δεκαπενθήμερο), ημέρα Παρασκευή.

Η κεραμική τέχνη, είναι το αρχαιότερο ίσως επάγγελμα στον κόσμο. Ως πρωτόγονη τέχνη συνδέεται με την πολιτισμική εξέλιξη του ανθρώπου. Ο πηλός, το μοναδικό υλικό και η φωτιά, το βασικό στοιχείο, χρησιμοποιήθηκαν μαζί για να δώσουν τις πρώτες μορφές αντικειμένων καθημερινής χρήσης. Ο άνθρωπος αγαπούσε πάντα την ενασχόληση με την άμορφη μάζα του πηλού, γιατί μπορούσε εύκολα να του δώσει σχήμα και να το μετατρέψει σε μέσο έκφρασης.

Στα παιδιά λειτουργεί εργοθεραπευτικά και ψυχοθεραπευτικά. Γι? αυτό και βλέπουμε συχνά τα μικρά παιδιά να ασχολούνται με τα χώματα και την άμμο και να το χαίρονται περισσότερο από ένα ακριβό παιχνίδι.

Το προσωπικό ενθουσιάστηκε από την πρόταση. Καθότι δεν έχουμε εργοθεραπευτή, το δικαιολογήσαμε στο ωρολόγιο πρόγραμμά μας ως εργοθεραπεία. Η πρώτη επίσκεψη πραγματοποιήθηκε σήμερα 6 Οκτωβρίου 2017, στις 11 το πρωί με το λεωφορείο που μας παραχωρεί το Γ.Ε.Ν. (τους ευχαριστούμε πολύ).  Η κυρία Καρνάκη μας υποδέχτηκε στο χώρο της, γεμάτη αγάπη για τους μαθητές μας.

DSC00223a

Το εργαστήρι της είναι ένας χώρος που σε ταξιδεύει στην τέχνη και στον χρόνο. Έργα τέχνης, πινέλια, μπογιές,κόλλες, χρώματα, αντικείμενα παλαιότερων εποχών (ένας καλόγηρος, ένα ράδιο της δεκαετίας του ?30-?40?), πίνακες με γνωμικά, παλιά αντικείμενα με νέα χρήση?. σου δημιουργούν την επιθυμία να εξερευνήσεις το χώρο, να παρατηρήσεις το καθετί, να ανακαλύψεις την ιστορία του κάθε αντικειμένου.

DSC00229aDSC00231aDSC00232aDSC00241a

Τα παιδιά της ανώτερης και μέσης  βαθμίδας είχαν μια ιδιαίτερη  περιέργεια για το καθετί που έβλεπαν και δε σταματούσαν να ρωτούν. Κι εκείνη ανταποκρινόταν σε κάθε τους ερώτηση.  Τους μίλησε για τα είδη του πηλού (μαλακό, σκληρό), για το είδος της κόλλας που χρησιμοποιούμε στην κεραμική, για τα αντικείμενα  που μπορούμε να κατασκευάσουμε.

Όταν οι ερωτήσεις κόπασαν, ξεκινήσαμε τη δημιουργία. Μας πρότεινε να ξεκινήσουμε με καράβια. Μας βοήθησε και κάθε παιδί απόκτησε ένα πήλινο καράβι που έπρεπε να διακοσμήσει.

Με τη βοήθεια της γλύπτριας και του προσωπικού, κάθε παιδί διακόσμησε το καράβι του. Τα αφήσαμε να στεγνώσουν και σε κάποια επόμενη συνάντηση θα τα βάψουμε.

DSC00230aDSC00228aDSC00237aDSC00240aDSC00245aDSC00246aDSC00249aDSC00252aDSC00253aDSC00257a

Περάσαμε πολύ όμορφα και περιμένουμε με ανυπομονησία την επόμενη επίσκεψη στο εργαστήρι κεραμικής.

 

         11 Οκτωβρίου 2017: Επίσκεψη στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά. Από την προηγούμενη μέρα είχαμε προετοιμαστεί για την επίσκεψη αυτή.  Μέσα από φωτογραφίες  είχαμε δει το χώρο που θα επισκεπτόμασταν και είχαμε παρατηρήσει κάποιους πίνακες ζωγραφικής γνωστών ζωγράφων (Νικόλαου και Περικλή Λύτρα, Κ. Αρτέμη, Στρατή Αξιώτη, Δώρας Μπούκη, Β. Χατζή, Κ. Γρίβα κ.ά.) και κάποια γλυπτά του Γεωργίου Καστριώτη.  Το φωτογραφικό υλικό το είχαμε εξασφαλίσει με τη βοήθεια της κας Αθηνάς Πάνου, υπεύθυνης των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της Πινακοθήκης.

Στόχος μας ήταν να γνωρίσουμε κανόνες συμπεριφοράς που διέπουν την επίσκεψη σε μια Πινακοθήκη, να απολαμβάνουμε την επίσκεψη σε ένα τέτοιο χώρο, να παρατηρούμε και να δημιουργούμε σχέσεις επικοινωνίας με τα έργα τέχνης, ανακαλύπτοντας μυστικά που κρύβουν και ιστορίες που αφηγούνται.

Στις 10π.μ. ήμασταν στην Πινακοθήκη. Μας υποδέχτηκαν χαμογελαστοί όλοι οι υπάλληλοι και διευκόλυναν την πρόσβασή μας στο χώρο. Η πρόσβαση είναι δυνατή σε όλους, καθότι υπάρχει ασανσέρ.DSC00479a

 Εντυπωσιαστήκαμε από το νεοκλασικό κτίριο, που στέγαζε πριν μερικές δεκαετίες τα «Τρία Ταυ»: Ταχυδρομείο-Τηλεφωνείο-Τηλεγραφείο. Το νεοκλασικό στη συμβολή των οδών Φίλωνος και Καραολή-Δημητρίου συγκαταλέγεται στα ωραιότερα ιστορικά κτίρια του Πειραιά.

 

 

DSC00482a29411709741_647be44384_qTAXYDROMIODSC00484aDSC00486a

 

Μπαίνοντας στο κτίριο από την είσοδο της οδού Φίλωνος, οι μαθητές είδαν το κλειστό με γυάλινη οροφή αίθριο και επιφωνήματα θαυμασμού γέμισαν το χώρο.

DSC00488a

Ανεβήκαμε στο δεύτερο όροφο από την παλιά μαρμάρινη σκάλα με την ξύλινη κουπαστή και την παραδοσιακά σφυρήλατα καγκελάκια.

DSC00491b

Μπήκαμε στην αίθουσα με τις ελαιογραφίες. Οι περισσότερες είχαν θέμα τη θάλασσα, το λιμάνι και τα καράβια. Και φυσικό ήταν αφού ήμασταν στον Πειραιά.

Κάθε μαθητής διάλεξε να παρατηρήσει ένα πίνακα. Στη συνέχεια τον περιέγραφε, με τη βοήθειά μας, στους συμμαθητές του με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες και εκείνοι έπρεπε να τον αναζητήσουν μέσα στην αίθουσα. Έπειτα βρίσκαμε με τη βοήθεια της λεζάντας, το όνομα του ζωγράφου και τον τίτλο του έργου. Μιλήσαμε για τα χρώματα που χρησιμοποιούν οι ζωγράφοι και για τις σκιές. Διαλέξαμε ένα πίνακα που θα βάζαμε στο δικό μας το σπίτι. Σε κάποιους πίνακες μαντέψαμε την εποχή του χρόνου που αναπαριστούν. Προσπαθήσαμε ακόμα όπου υπήρχαν άνθρωποι να νιώσουμε πώς ένιωθαν. Ζωγραφίσαμε πλοία και διαλέξαμε ποιους θα βάζαμε μέσα.

DSC00497aDSC00498aDSC00501aDSC00500a

Αφού χορτάσαμε τους πίνακες, περάσαμε στη αίθουσα με τα γλυπτά του Γεωργίου Καστριώτη. Βρήκαμε τα γλυπτά που είχαμε δει στον διαδραστικό πίνακα του σχολείου. Αφού τα παρατηρήσαμε προσεκτικά, προσπαθήσαμε να αναπαραστήσουμε κάποια έργα: «Μετά το λουτρό», «Ανεμοστρόβιλος» «Μεταμέλεια», «Ικεσία», «Σκλάβα»,  «Αντηλιά». "Τα αγάλματα ζωντάνεψαν", σχολίασε ένας μαθητής.

DSC00504a DSC00508a DSC00513a DSC00514a DSC00520a DSC00521aDSC00524aDSC00525a DSC00529a DSC00537a

 Από τη στάση του γλυπτού «Σκλάβα», μαντέψαμε τα συναισθήματά της κοπέλας, μιλήσαμε για τα δικαιώματα των ανθρώπων και καταδικάσαμε τη δουλεία. Επίσης προσπαθήσαμε, με την παρότρυνση αι καθοδήγηση των εκπαιδευτικών  να δημιουργία μια ιστορία που να συνδέει τα γλυπτά: «Σκλάβα», «Ικεσία», «Ελευθερία».  

DSC00543a

Φεύγοντας απολαύσαμε από το παράθυρο του διαδρόμου τη θέα προς την εσωτερική αυλή και το αίθριο. Η εικόνα μας γύρισε αρκετές δεκαετίες πίσω...

DSC00547aDSC00525a

Αύριο στο σχολείο θα συνεχίσουμε με τα φυλλάδια που πήραμε από την Πινακοθήκη.

Ήταν ένα πολύ δημιουργικό τρίωρο. Ευχαριστούμε όλους όσους βοήθησαν να πραγματοποιήσουμε αυτή την επίσκεψη. Ευχαριστούμε:

-το Γ.Ε.Ν που μας παρέχει το όχημα,

-τον οδηγό του, τον κ. Νίκο για την υπομονή που έχει πάντα μαζί μας, παρότι δε σταματάμε λεπτό να μιλάμε μέσα στο λεωφορείο,

-όλο το προσωπικό της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιά για την κατανόηση και ανοχή που έδειξε στους μαθητές μας, την εξυπηρέτηση και το εκπαιδευτικό υλικό  που μας παρείχε. Ιδιαιτέρως ευχαριστούμε την κα Αθηνά Πάνου για όλη τη συνεργασία που είχαμε στο πλαίσιο αυτής της επίσκεψης. Θα προσπαθήσουμε η συνεργασία αυτή να συνεχιστεί και στο μέλλον.

Από την επίσκεψη φάνηκε καθαρά ότι η τέχνη δεν κάνει  διακρίσεις. Είναι για όλα τα άτομα και μιλά με τον τρόπο της στην καρδιά όλων.

Σάββατο 28 Μαΐου 2016: η σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά μας περιμένει ... Η αυλαία σήμερα ανοίγει και για μας. Η αγωνία μας κορυφώνεται... Τα φώτα πέφτουν πάνω μας... Τα λεπτά που καθυστερεί η μουσική να ακουστεί μας φαίνονται αιώνες. "Παντρεύουνε τον κάβουρα..." το ξεκίνημα του τραγουδιού, μας βάζει στο πνεύμα της παράστασης.

DSC03669a DSC03674a

 DSC03680a DSC03686a

Τα υπόλοιπα γίνονται αυτόματα. Τα παιδιά κινούνται στη σκηνή, σα να ήταν και χθες και προχθές εκεί. Η άνεσή τους μας εντυπωσιάζει. Ο κάβουρας και η χελώνα, το τέλειο ζευγάρι. Ο ποντικός ο καλύτερος συμβολαιογράφος. Έχει πάρει το ρόλο του πολύ σοβαρά. Ο κουμπάρος ο σκαντζόχοιρος δε σταματάει λεπτό να αλλάζει τα στέφανα. Ο τζίτζικας είναι εξαιρετικός μουσικός, το βιολί στα χέρια του παιχνίδι. Ο μέρμηγκας με καμάρι μεταφέρει τα προικιά και τα ακουμπάει στα πόδια του ζευγαριού. Ο γάιδαρος ακούγεται με το που ανεβαίνει στη σκηνή. Με το μικρόφωνο στο χέρι ξεχωρίζει αμέσως. Ο δε βάτραχος κουβαλάει το νερό με τη στάμνα, και νομίζεις ότι μόλις τη γέμισε από το ποτάμι. Θυμούνται πού πρέπει να σταθούν, πότε να κάνουν στροφή.... Δεν ξέχασαν τίποτα. Όσο για τους καλεσμένους, καμαρώνουν που έχουν τέτοιους μαθητές. Ο κόσμος συγκινείται και το χειροκρότημα είναι τόσο εγκάρδιο που μας συνεπαίρνει. ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ!!! Τίποτα δε μας αποσυντόνισε. Τα αισθητήριά μας διαχειρίστηκαν θαυμάσια όλα τα ερεθίσματα, και τον έντονο φωτισμό και το δυνατό ήχο της μουσικής και τον κόσμο και το αχανές του χώρου που απλωνόταν μπροστά στα μάτια μας.

DSC03687a

DSC03690a

 

Έφτασε η στιγμή της υπόκλισης και η καρδιά μας ξαναπήγε στη θέση της. Τo δυνατό χειροκρότημα ήταν η καλύτερη επιβράβευση, η επιβεβαίωση ότι όλα πήγαν θαυμάσια. Και αυτό που απέμενε ήταν να βρούμε... το άνοιγμα της αυλαίας για να αποχωρίσουμε, να πάμε και πάλι πίσω από τη σκηνή, εκεί που ο χώρος μας είναι οικείος και μπορούμε να ξαναγίνουμε ο εαυτός μας.

Μας δόθηκε και αναμνηστικό συμμετοχής...πολύ καλαίσθητο.  Αλλά και χωρίς το αναμνηστικό σας διαβεβαιώνουμε ότι αυτή η εμπειρία θα μας μείνει αξέχαστη. 

DSC03692a

ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟ

Το βίντεο που ακολουθεί είναι η μια μαρτυρία της εμπειρίας που ζήσαμε:

 

Ευχαριστούμε από καρδιάς:

  • το τουριστικό γραφείο του κ. Αλεξόπουλου και την κα Αλεξοπούλου ιδιαιτέρως, για την εξασφάλιση μεταφορικού μέσου για τη μεταφορά των μαθητών μας από και προς το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ημέρα Σάββατο.
  • τους γονείς των μαθητών μας για την συνεργασία και την παρουσία τους,
  • την κα Αρβανιταντώνη, υπεύθυνη Πολιτιστικών Προγραμμάτων Π.Ε. Πειραιά για την ευκαιρία που μας έδωσε,
  • το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και όλο το προσωπικό του, για τη φιλοξενία και τη συνεχή συμπαράστασή του καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας μας εκεί
  • το σχολικό σύμβουλο Ε.Α.Ε. 9ης Περιφέρειας κ. Γ. Μπαλαμώτη,  και τους συναδέλφους ειδικής και γενικής αγωγής για την παρουσία τους στην εκδήλωση και την ηθική υποστήριξη που μας παρείχαν,
  • και κυρίως τα μέλη του προσωπικού του σχολείου που δεν υπολόγισαν το χρόνο και τον κόπο και αποφάσισαν ομόφωνα ένα τέτοιο εγχείρημα.

Ευχαριστούμε τέλος τους πιο σημαντικούς συντελεστές της παράστασης: τα παιδιά μας που συνεργάστηκαν και έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό.